HOME OVER ONS CONTACT
 
 
 

     
           
Rondreis door Lapland

 
   
 

 

 Home

 

 

Zwemmen met orca's op de Lofoten


De grote zwarte vinnen komen recht op de boot af. Het is de dag om de Formule 1 van de Lofoten te proberen. Het is de dag om in de wereld van de orca's af te dalen. Plotseling verlang ik ontzettend naar een gewone zon- en strandvakantie.

In oktober besloot ik om naar de Lofoten op vakantie te gaan. In een ogenblik van totale verstandsverbijstering kreeg ik het idee dat ik met een van de meest effectieve jagers van de zee wilde zwemmen. Ruim een maand later zit ik daarom in een rubberboot op Tranøy, bij de Tysfjord.

Het is bedwelmend mooi. Het is ook zeer koud. Het zoute water spoelt over de boot en de passagiers. Handen, voeten en gezicht hebben elk gevoel verloren. Bovendien maken de golven mij zeeziek. Maar dit alles is van ondergeschikt belang. Enkele meters van de boot zijn de vinnen te zien. We hebben eindelijk contact gekregen.

Het is de dag om met de orca's te zwemmen. Vanuit de kleine rubberboot zien de vinnen er enorm uit. Kun je echt zomaar ertussen springen? “Glij voorzichtig in het water en zwem dan naar hen toe”, zegt onze gids Magne Goffeng. Als de Noor het vertelt lijkt het zo makkelijk.

Hoe beschrijf je het gevoel om enkele meters van een dier te zwemmen dat in het Engels de naam Killer Whale heeft? Een dier dat bijna 10 meter lang kan worden en 8 ton kan wegen? Dat lukt niet. Het is surrealistisch, onwerkelijk, fascinerend en onaangenaam. De jacht gaat in duizelingwekkende vaart. Rondom ons kookt het van beweging. Onder water kun je hun geluiden horen.

De zwart-witte dieren storen zich niet noemenswaardig aan de mensen die plotseling in hun wereld zijn neergedaald. Door enorm geluk belanden we middenin een groep die bezig is met jagen. Meerdere orca's hebben een school haringen omringd. Elk jaar tussen oktober en januari komen miljoenen ton haringen hierheen en de orca's hebben daar wel zin in. Knorrend communiceren ze met elkaar. Bekwame jagers drukken de haringen snel in een grote ronde cirkel bij elkaar. Er achteraan komt een gigantische staartvin. De orca's gebruiken hun staartvin om op de school haringen in te slaan. Door de klap en de kracht van de druk sterft de haring of bezwijmt. Daarna kan de haring gegeten worden. Het gaat snel. De orca's en de haringen zijn voortdurend in beweging. De haringen proberen te ontkomen, de orca's proberen hen te vangen.

We kunnen het vanzelfsprekend niet bijhouden. Na een aantal minuten krabbelen we weer in de boot die gelijk met hen opgaat. Nog eenmaal springen we in het water om korte tijd maar enkele meters van de meest effectieve jagers van de zee te zien.

Alle ontmoetingen gebeuren onder de voorwaarden van de orca's. Wij zijn hun respectvolle gasten. Als ze door snorkelende landrotten onderzocht willen worden stoppen ze, anders zwemmen ze snel weg. Als ze geïrriteerd zouden raken dan... Ja, dat zouden we dan zeker ook merken.

“Ik heb nog nooit meegemaakt dat er iets voorviel, maar men moet zich er steeds van bewust zijn dat het grote roofdieren zijn”, zegt Magne. En zeker merken we dat. Hun jachttechniek is uniek. Hun snelheid eveneens. Maar wat het meest fascineert is hun nieuwsgierigheid. Tijdens een voorval zwemt een orca onder ons. Hij rolt rond en zwemt zijdelings terwijl hij probeert te ontdekken wat wij voor iets zijn. Enkele minuten van uitvoerig onderzoek zijn we waard, maar dat is ook alles. De homo sapiens is duidelijk niet zo leuk.

Zo zijn we bezig. Drie dagen wonen we in de vrachtboot Anne Bro, die omgebouwd is om toeristen te huizen. Beneden onder het dek eten, slapen en warmen we ons als we niet in het 5 graden koude water rondspetteren. Tijdens deze dagen maken we uitstapjes met de kleine rubberboot om dichter bij de orca's te komen. We hebben geluk en hebben elke dag nauw contact. Iedere keer als we hen kunnen zien zijn we blij. Iedere keer als we snorkelen en een orca voorbijzwemt beneemt het ons de adem.

Misschien dragen de Lofoten zelf ook bij aan het magische gevoel. Rotsen eindigen recht in zee. Sneeuw mengt zich met de zoute lucht van de zee. Vissersboten trekken massa's schreeuwende meeuwen en zwijgende zee-arenden aan. De zon heeft nauwelijks zin om zich achter de bergen op te richten. Vier uur per dag is er midden op de dag schemering, dan wordt het weer donker. Maar de duisternis heeft ook zijn charme, vooral wanneer deze het Noorderlicht brengt.

Na 3 dagen is het tijd om de orca's met rust te laten. We hebben allemaal een reis gekocht die walvissafari met duiken combineert. Nu staat het duiken op het programma. Laat op de avond leggen we daarom in Kabelvåg aan.

In 1994 begon Magne Goffeng de duikfirma Lofotdykk. Vanaf het begin bood hij toeristen duiken en rafting. Enkele jaren later besloot hij om het assortiment uit te breiden en duikreizen met walvissafari's te combineren. In het dorp Kabelvåg heeft Magne zijn bedrijf. Hier logeren we de rest van de week. Hier gaan de dagen voorbij met kortere duikuitstapjes. In dit jaargetijde is het zicht niet zo best, rond de 15 meter, bovendien is het zoals eerder gezegd bijna de hele tijd donker. Alhoewel interessante wrakken en het dierenleven het toch de moeite waard maken. Bovendien gaan we ook naar het aquarium in het dorp, vissen we en bezoeken de lokale pub.

14 Personen is het maximale aantal van Magnes reizen. “Het zijn vooral Scandinaviërs die hierheen komen, maar ik heb ook toeristen uit Cuba en Australië gehad,” zegt Magne. Deze keer is het een mengeling die bij hem inwoont. Noren, Engelsen, Fransen, een Amerikaan, een Duitser en dus een Zweedse. En allemaal zijn we het er over eens: de Lofoten, deze karige plaats ten noorden van de Poolcirkel, hebben iets extra's, niet in het minst dankzij de ontmoetingen die onder de oppervlakte kunnen plaatsvinden.

Bron




 
 
 

RONDREIS DOOR LAPLAND - COPYRIGHT 2000 - ALL RIGHTS RESERVED

Kiwis Graphics