HOME OVER ONS CONTACT
 
 
 

     
           
Rondreis door Lapland

 
   
 

 

 Home

 

 

Rendierhouderij in Nellim


Het is moeilijk om de weg hierheen te vinden. Eindeloze boswegen in een wirwar van kaalslag. Dit is het meest gekapte gebied van Noord-Finland. Juist vanwege de zware ontbossing heeft Nellim's siida het merken van de kalveren moeten verplaatsen. Zowel het tijdsstip als de ruimte.

Na twee weken verzamelen is het eigenlijke merken van de kalveren begonnen. Nellim's siida is wat wij hier een Samisch dorpje zouden noemen. Dat betekent dat de rendieren altijd in het bos zijn en 's zomers niet in de bergen, wat in Zweden en Noorwegen meer de gewoonte is.

De kalveren worden genummerd
De kalveren zijn groot genoeg om gemerkt te worden en hier wordt het “halsband”systeem gebruikt. Kort samengevat betekent dit, dat men de rendieren in kleine groepen in een omheinde weide binnenhaalt. Daar worden de kalveren met de hand gevangen en krijgen een nummerbordje om de hals. Vervolgens worden ze in de grote omheining losgelaten en vinden hun moeder. De rendierhouders noteren daarna aan wie het kalf behoort door naar het schoongemaakte oormerk te kijken. Dan worden de rendieren weer in de kleinere omheining gelaten en de kalveren worden weer met de hand gevangen. Vervolgens wordt het nummer opgeroepen en de eigenaar van het kalf komt het oor van het dier merken.

De oren worden geknipt
In Zweden gebruikt men bijna altijd een mes bij deze procedure, maar hier gebruikt men een speciale tang waar men mee knipt. Dat lijkt voordelen te hebben t.o.v. het mes. Het duurt bijvoorbeeld jarenlang om een snelle, goede merker te worden met een mes. Met de tang is dat makkelijker. Het voordeel van het “halsband”systeem is dat de kalveren minder gestresst raken dan met de lassomethode.

Inga-Sara Artijeff is een van de jonge rendiereigenaren in de siida. Hij en zijn broers en zusters werken zoveel mogelijk mee met het werk van de rendierhouderij.
“De toekomst in Nellim ziet er niet zo licht uit. Er wordt hier ontzettend veel bos gekapt en dat zorgt ervoor dat de weidegronden van de rendieren verdwijnen. Afgelopen jaar stopten de rendieren niet bij hun gewoonlijke gebied om te kalveren vanwege dat er daar ontbost was.”

Proberen de plundering van de bossen te stoppen
In het voorjaar was Greenpeace ter plaatse om al te grove kaalslag te verhinderen, maar het lukte hen alleen de firma toevallig te stoppen. Oude conflicten werden weer in het leven geroepen in de kleine gemeenschap tussen degenen die met Greenpeace sympathiseerden en degenen die sympathiseerden met de firma.

Inga-Sara vertelt ook over een internationaal mijnbouwbedrijf dat bezig is te onderzoeken of de bodem hier waarde heeft om te delven. Vinden ze niets dan kan de rendierhouderij er waarschijnlijk weer bovenop komen. Dat de rendierhouderij een sterke cultuurdrager is, een zogenaamd staatsbelang en een meer ecologische wijze om de bodem te gebruiken, lijkt geen enkele rol te spelen.

Net nu komt Inga met zulke treurige gedachten. De nacht is jong en een nieuwe kudde moet naar de grote omheining gehaald worden en Inga-Sara rent weg.

Bron




 
 
 

RONDREIS DOOR LAPLAND - COPYRIGHT 2000 - ALL RIGHTS RESERVED

Kiwis Graphics